<a href="http://dragcave.net/view/9NL4"><img src="http://dragcave.net/image/9NL4.gif" style="border-width: 0" alt="Adopt one today!"/></a>

Als je er op klikt wordt het misschien een draak!

Jaaa, ik weet dat we pas over 17 dagen weer ECHT mogen beginnen, maar serieus ik heb er nu al ZO'N zin in. En waarschijnlijk heb ik er absoluut geen tijd voor en misschien ga ik weer even hard falen als de vorige keer, maar daar trek ik me lekker niets van aan. Ik ga gewoon nu al vast een plan maken zodat ik die eerste tweeduizend woorden er op 1 november in een uurtje uit kan jassen. Bij wijze van spreken dan toch.

Doen jullie mee? Het is zo leuk! Jullie weten hoe leuk het is! 

De opzegbrief van Maal&Manja ligt in de brievenbus van Biton. Nee, trouwens, hij zal inmiddels wel in de ALV-map van amica ab actis zitten. Het is onherroepelijk (want wij zijn niet van die besluitelosers die herroepingen van opzegbrieven sturen). Over een paar weken ben ik GEEN LID MEER VAN BITON.

Vanochtend om elf uur betraden Manja, Sjuultje en Maal het schitterende nieuwe pand van de Letterenbibliotheek. En afgezien van een hele lange lunchpauze bij de Bakkerswinkel en één of twee zijsprongetjes naar dingen als Twitter en LJ, hebben wij daar SERIEUS zitten STUDEREN. Ik nog het langst van allemaal ook! (maar dat was alleen omdat Manja naar de Uithof moest en Sjuultje onwel werd).

Ergens tussen college voorbereiden en een artikel voor een essay kopiëren en een plan maken voor een eindpaper, heb ik een weekplanning gemaakt waaraan ik mij ga HOUDEN. Hij is noodzakelijkerwijs berekend op eventuele aanpassingen, maar hij is in feite zo opgesteld dat ik de meeste dingen die moeten gedaan kan krijgen én ook nog genoeg tijd overhoud om te lanterfanten. Denk ik. Hij bevindt zich nog in de testfase. Maar toch! Het is een goed begin.

Ik denk trouwens dat ik voor altijd bij mijn huidige geliefde ga blijven en nooit meer rond ga sletten.


...En voor wie al deze dingen niet gelooft: ik heb een vrije avond zonder afspraken, mijn geliefde is afwezig en ik ga GEEN nuttige dingen doen. Ik heb vier boeken uit de bieb gehaald en die ga ik allemaal uitlezen (nou ja, niet vanavond, maar één van de vier is al bijna uit, dus wie weet). HEERLIJK.

Wahoo!

Fotohoofd is de allercoolste functie die je kunt hebben in een IK - als je niet van geld en verantwoordelijkheid, maar wel van gezelligheid en rondrennen houdt. Ik wíst wel dat ik een tamelijk goeie IK-er kon zijn. Ik was het. In ieder geval wel tijdens de IK zelf. (Nou ja, afgezien van die ene late dienst die ik niet trok, en die ene avond die ik per ongeluk heb gespijbeld omdat mijn innig geliefde mij ging ontvoeren naar een teppan yaki restaurant om de eerste drie maanden samenzijn te vieren. Heb ik al eens gezegd dat ik van hem houd? Ik houd van hem.)

Nu is de IK op en mijn Biton-lidmaatschap ook bijna. ECHT WAAR! Ik moet niet meer lid zijn, want dan laat ik me weer in commissies lullen en gaat dit niet ***HET jaar van hard studeren en een bachelordiploma halen*** worden. Biton is veel te leuk, dat heb ik wel weer aan den lijve ondervonden de afgelopen twee weken, en zo'n gloednieuw bestuur is zo'n heerlijke stimulans om zelf ook weer opnieuw actief te worden. Maar, NEEN. Het zal niet voor deze keer zijn. (En ja, natuurlijk ben ik hard bezig om mezelf te overtuigen. Na 1 oktober moet maar blijken of het gelukt is. Eén ding is zeker: ik ga géén boeklange afscheidsbrief schrijven, zelfs niet enkel om het genoegen van amica ab actis de lullepot te zien krijgen.)

Er moeten nog 35 boeken gelezen worden en dan heb ik de honderd gehaald. Hoewel meer dan 35 beter zou zijn, want dan kan ik een paar van die al-zes-keer-gelezen-Agatha-Christie-pocketjes van de lijst gooien. Dat zijn eigenlijk cheats.

Literatuur & Filosofie en Literatuur, Film & Muziek, hier kom ik aan!

Stiekem boeit het allemaal wél heel erg. Alles! Maar je kunt je maar op zoveel dingen tegelijk richten, en als je niet uitkijkt word je ongelukkig van hoeveel er wel niet bestaat. Dan moet je even je ogen dichtdoen en wegdrijven en alles onbelangrijk vinden. En als er dan ineens ergens muziek is die je kent, of warm zonlicht op je oor, of iets moois en nietigs in welke vorm dan ook, dan word je heel gelukkig en kun je alles weer aan.
Een mens heeft werk nodig, ook al is dat werk soms intens frustrerend en begrijp je zelf niet altijd wat je nu eigenlijk precies aan het doen bent en vooral waarom. Goed rondkijken op straat is ook belangrijk, maar soms gevaarlijk. Daar moet je op bedacht zijn. Hoewel het dan niet minder gevaarlijk is.
De hel is niet per se andere mensen.

Nu ga ik weer verder lezen in La Nausée. (Maar dan in het Nederlands. Cheats!)

Alles schwarz
so schwarz wie meine Kleider
Alles schwarz
Ich seh' nichts anderes, leider *

Nou ja, 'leider' is onzin natuurlijk, want het was één groot zwart feest. Met heel veel leer en kant en fluweel (velours de panne is zóóó ik-ben-zestien-en-gottik) en lint en neon en corsetten en plateauzolen en hoepelrokken en gasmaskers (WTF) en halsbanden en spikes en gespen en ritsen en eyeliner en mascara en felle cyberkleuren en hoge hoeden en panty's en kousen en enge lenzen en mondkapjes en cybergoggles en alle bizarre outfits die je al dan niet kunt bedenken en zien en gezien worden en OVERAL STAMPHERRIE wahoo! :D Vooral op het Agra-terrein (met de camping en de markt en het grote podium en zo) en in het Clara Zetkin-park waar de Parkbühne was. Dat was leuk op Pinksterzondag, toen alle gewone mensen van Leipzig een dagje in hun eigen park in de zon gingen zitten en het daar ook vol was met vleermuizen en keiharde graftiefusherrie.

De optredens? Combichrist is live echt om op je hoofd te gaan staan van rauwe coolheid. Het was tiefusdruk in de zaal en we werden geplet aan alle kanten, maar we stonden met een stel wel zo'n beetje vooraan en we konden alles zien en WOW echt! En Eisbrecher was echt heel leuk, en VNV Nation was legendarisch (ook al moet Ronan de volgende keer wel iets strakker zingen bij 'Joy', want dat was wel een beetje onder de maat). En verder... is alles gewoon leuker met Bitonezen. We hadden een kei knus reisgezelschap. Het ging allemaal prima en vlekkeloos en zonder noemenswaardige conflicten danwel onverkwikkelijkheden.

En ik was jarig! Het was zooooooo fantastisch! Ik ging de hele dag met mijn geliefde doorbrengen, de meisjes hadden me een supermooie diadeem gegeven en 's avonds was VNV Nation in de Agra. Wat wil een mens nou nog meer op z'n vijfentwintigste verjaardag?

En ik ben een faalhaas XD want ik ging 's nachts slapen inplaats van keihard naar de tering op supercoole feesten in de stad. Ik heb zelfs de Moritzbastei helemaal NIET gezien deze keer. En toch heb ik daar geen spijt van, want de dingen die ik wel heb gedaan waren onvergetelijk. En Leipzig blijft toch nog wel even staan en volgend jaar is er weer een Wave Gotik Treffen!

(Het is overigens wel heel fijn om weer thuis te zijn... met je eigen douche en wc en thee en niet-vleermuismuziek :-) maar ik wil wel weer terug naar Duitsland!)

Mijn vriendje is trouwens de liefste en leukste en mooiste van de hele wereld. En omstreken.


* Die Prinzen, 'Alles Schwarz'

* 43 boeken gelezen nu sinds 1 januari. Daar ben ik best wel een beetje trots op. Vooral omdat er al 1 studieboek voor komend jaar tussen zit. En ik ben nu bezig in nr. 44 t/m 47 in willekeurige volgorde: Anna Karenina, Waterschapsheuvel, Hard Times en La Nausée/De Walging (in NL én FR om het vooral goed in m'n hoofd te krijgen).

* Het is supermooi weer en ik ga het hele weekend muziek maken met het Kunstorkest. Zondag spelen we om 16:00 uur in de Thomaskerk in Zeist. Try-out van ons 'echte' concert in juni.

* WGT is over VIJF DAGEN! Eeeeeeeee!!! Ik moet nog zo veel regelen en doen! Maar het belangrijkste komt goed en daar gaat het maar om. Ik heb er ZO VEEL zin in, wtf.

* Ik heb een vriendje. :D

The appeal of abstract art lies in the hope that a painting that doesn't mean anything can mean anything.

(David Carl, Fragments, p. 40)

Mijn vader had de complete Anton Wachter-serie van Simon Vestdijk staan, acht boeken. Terug tot Ina Damman, wat in mijn tijd waarschijnlijk op iedereen z'n literatuurlijst van Nederlands stond, is het derde deel. Ik kreeg ze mee toen pap ging opruimen en bedacht dat ik ze allemaal achter elkaar ging lezen, gewoon omdat het kan, en ik ben nu bij deel vijf.

De beker van de min is eigenlijk het eerste boek in de Anton Wachter-serie dat ik echt prettig vind om te lezen; misschien omdat het voornamelijk over het studentenleven gaat. Anton studeert medicijnen in Amsterdam en is lid van een vereniging - niet het corps, er zitten ook vrouwen bij, dat deed het Amsterdams corps toen nog niet, geloof ik. Zo'n gevoel van: hèhè, nu wordt het eindelijk interessant wat die jongen allemaal denkt en beleeft. 

Volgens mij zou niemand dat nu, anno 2009, nog zomaar gaan doen: een heel levensverhaal van één iemand in zijn geheel opschrijven, van begin tot eind, in acht delen. (Of meer. Of minder.) De eerste indruk die je krijgt van die hele Anton Wachter-serie is ook: gat wat een saai oeverloos geouwehoer. En grote stukken ervan zijn dat ook, maar niet alles, want Simon Vestdijk was nou eenmaal een Hele Goeie schrijver. Zijn stijl is rijk en ouderwets en soms ineens aangenaam informeel en levendig en langdradig, allemaal tegelijk en om de beurt. Ik hou ervan.

Nog een leuk detail: De beker van de min is, in het boek, een vrije vertaling van 'amoris poculum' - juist, uit het Io Vivat. :-)

Het is lang geleden dat ik echt moest huilen om een boek. Maar dit...

Ted van Lieshout, Gebr.

O...!

Stop the hell THINKING, for fuck's sake.

Not that I breezed through yesterday exactly - it was tiring, all right, especially the 5-7 pm work shift, my GOODNESS I'm glad I only work mornings! - but at the end of the day I wasn't as dead as I thought I would be. And making music, it turns out, really is something I can do all day. I AM rather glad I only get to play in one of our two pieces, though. I hadn't practised the Brant psalm all that well, but the Philidor quartet sounds lovely with two violins, one cello and one oboe. We're good. :D

This Sunday: Utrecht Cultural Sunday 'Dagelijkse Kost'. 16:15 @ Academiegebouw: a delegation of the Kunst orchestra, playing a psalm by Per Brant and the Quartet no. V by A. Danican Philidor. Come and listen and enjoy and be merry!

I'm going to spend today listening to music, reading books and doing nothing at all. And unlike most times I do this, it feels as though I've really earned it. Bliss. <3

Heel klein maar zeer haatbaar dingetje waar ik verder niets over te zeggen heb, behalve dit:

Potvolnomdehierengunterovergehaaldedwarsgebarstenteringjantjemodderfiguurbastaardslethoerkutfeutsnurd!

Zo. Daar voor ze. Poeh. Flikker op zeg. Tssss. Huh.

...

nu is het weer goed :-)
(en nu heb ik er ook écht niks meer over te zeggen)

De lijst van boeken die ik heb gelezen in de tijd van 1 januari 2009 tot nu:

Charlotte Brontë - The Professor
Evelyn Waugh - Brideshead Revisited
Simon Vestdijk - Surrogaten voor Murk Tuinstra       
Tom Robbins - Fierce Invalids Home from Hot Climates**
David Leavitt - Equal Affections
Philip Roth - The Human Stain
Agatha Christie - Death in the Clouds**
Astrid Lindgren - Mästerdetektiven Blomkvist (NL)**
James Baldwin - If Beale Street Could Talk
Stephen King - Thinner**
F. Bordewijk - Karakter
George du Maurier - Trilby
R. L. Stevenson - The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde
Charles Dickens - The Old Curiosity Shop
Tom Wolfe - A Man in Full
Jane Austen - Pride and Prejudice**
Simon Vestdijk - Terug tot Ina Damman**
Karleen Koen - Through a Glass Darkly
Ewoud Sanders - Aarsrivalen, scheldkarbonades en terminale baden
Jane Austen - Northanger Abbey
Simon Vestdijk - De andere school
Margaret Mahy - The Catalogue of the Universe (NL)**
Toon Tellegen - De verschrompeling van de olifant
Herman Brusselmans - Een dag in Gent
Toon Tellegen - Iedereen was er
Thea Beckman - Geef me de ruimte!**
Vladimir Nabokov - Lolita
Margaret Mitchell - Gone with the Wind (NL)**
Agatha Christie - After the Funeral**
John Steinbeck - Of Mice and Men

Stiekem ben ik best wel trots. Er zijn een aantal re-reads bij (**), maar ook een aantal HELE DIKKE boeken zoals A Man in Full en Through a Glass Darkly en The Human Stain. Die laatste kan ik trouwens echt iedereen aanraden; dat boek zit zo stampvol genialiteiten dat het echt voor elk wat wils is. Denk ik.

Volgens mij gaat het me gewoon lukken ook, 100 boeken in 1 jaar. En waarom wil ik dat eigenlijk zo graag? Geen idee. Omdat het kan, zullen we dat zeggen? En omdat het ook supercool is om zoveel boeken te lezen. Dat vooral.

OMFGWTFBBQTNT, wat wordt Wave Gotik Treffen gaaf dit jaar. En wat is het fijn dat er dingen als YouTube en last.fm Event Radio bestaan zodat je allemaal bands die je nog niet kent kunt uitchecken! Ik heb nu al een belachelijk lange verlanglijst van acts die ik MOET zien. VNV Nation staat helemaal bovenaan, omdat dat gewoon echt té wereldschokkend geweldig was de vorige keer in R'dam. Maar Combichrist wil ik ook minstens één keer in dit leven live zien, net als Feindflug en KMFDM. En hoe cool is het dat Eisbrecher ook weer terugkomt :D Verder heb ik gave dingen ontdekt die ik nog niet kende, zoals IANVA (een soort Italiaanse Haggard) en Megaherz en Psyche en Edenbridge. Om nog maar te zwijgen van alle middeleeuwse en Renaissance Fair georiënteerde sideshows die er ongetwijfeld weer gaan zijn. O, ik heb zin om weer met een leuk iemand en een fles mede bovenop de Moritzbastei in de zon te zitten en te dansen bij een of andere folkdansband :D

Jaaaaa! WGT here we come! En dan ben ik ook nog eens jarig de tweede dag. Hoe kun je je verjaardag nou mooier vieren, als vleermuistoerist op HET DarkSide-festival van de WERELD?

Het leven is zo fijn :-)

Het is vrijdag, bijna middag en de zon schijnt als een malle. Ik heb drie mogelijke manieren tot mijn beschikking om de komende vijf à zes uur door te brengen.

1. kamer opruimen en huishoudelijke dingsigheden doen (en daarna als beloning misschien gaan winkelen)
2. naar de LB gaan (of de UB) en heul veul muziek luisteren en de LIJST goed bestuderen, zodat ik misschien mijn tentamen kan halen en de hemel naar beneden gaat vallen, want Maal die een tentamen haalt is vast niet goed voor het universeel evenwicht
3. naar de lentepicknick bij Rhijnauwen gaan en de rest van de dag doorbrengen als zonaanbiddende niksdoehippie.

En ik weet begot niet waar ik het meeste zin in heb. Eerlijk waar: al die opties zijn even aanlokkelijk. Ze zijn ook alledrie op hun eigen manier een beetje nodig: ik wil heel graag een opgeruimde schone kamer én een stapje dichter bij mijn bachelor én gezelligheid in de zonneschijn. Dus nu zit ik hier thee te drinken en een nutteloze livejournal-aflevering te typen en helemaal niets productiefs te doen inplaats van dan tenminste één productief ding.

...en dat ik dan ook eerst al die kletskoek moet opschrijven om er zelf achter te kunnen komen dat een combinatie van die drie opties niet alleen zeer wenselijk is, maar ook nog zeer tot overmatig buitengewoon eenvoudig te realiseren. Weg nu dus met het livejournalgeouwehoer, en opruimen met Don Giovanni op de achtergrond totdat ik van beiden zo genoeg heb dat ik óf naar de LB en vervolgens de winkels óf naar de UB en vervolgens de picknick word gejaagd. Wahoo! Ik kan wel zelf bedenken wat goed is, ik moet er alleen altijd even hardop over nadenken.

Het was met woorden en muziek. Woorden op muziek. Twee mannen die tijdens dat alles een heel groot schilderij aan het maken waren op pakpapier, een schilderij dat later aan stukken werd geknipt voor de mensen die het wilden. Ik kreeg het ene mooiste stuk en Manja het andere mooiste stuk.

Het was Ingmar Heytze en al zijn gedichten over deze stad, onze stad, de Domstad, Uutereg me stadsie, in één boek. Het was met de mensen die precies wisten hoe ze die gedichten moeten zingen en dat toen deden. Het was in de Trouwzaal van het stadhuis. Het was Manja's verjaardagsfeest. Het was zo mooi dat ik het alleen maar lelijk kan opschrijven.

Het was een beetje zoals vroeger, toen Biton nog nieuw was en Utrecht nog een spannend avontuur, waar je zomaar op een avond kon gaan zitten zingen in een café, of op zondagmiddag naar iets prachtigs kon gaan kijken op een prachtige plek in de stad. Het was o, alles! en zo veel zo mooi.

De stad. De stad voor altijd. Utrecht is van licht en steen.* En van de mooiste woorden. O!




* uit: 'Utrecht 2001', in Utrecht voor beginners, door Ingmar Heytze

Ik wil echt heel erg graag helemaal alleen zijn.
En ik wil ook echt heel erg graag helemaal níet alleen zijn.
Dat kan nooit tegelijk. Maar ik wil het wel allebei even graag.
WTF. Belachelijk. Ik ga slapen.

Mijn jongste zusje: "Ja ik probeer al een uur zwanger te worden, maar het lukt niet!"

(iets met carnaval... you know.)

Slagsmålsklubben is echt totaal en volkomen de shiznit! Het is een soort Welle:erdball maar dan gek geworden, helemaal vrolijk en uitgelaten en holadiejee. Ik ga nooit twee keer naar hetzelfde concert - okee, dat is gelogen, Wir sind Helden had ik wel meer dan twee keer willen zien en Patrick Wolf ook - maar twee keer een hele avond uit je plaat gaan op de dansbaarste en jippie-hippie-achtigste piepjes-en-bliepjes-en-BEATS-muziek van Zweden en omstreken... dat is gewoon veel beter dan één keer. Ook al blijven we misschien steken in Nijmegen. Boeie! Voor te dansen! En ik was al zo lang niet meer écht uit dansen geweest. Wahoo! Het is pas 14 en 20 maart (resp. Tivoli en Doornroosje), maar ik heb er nu al zooo'n zin in :D

En 5 maart komt Luka Bloom ook in Tivoli en daar ga ik met mijn pappa heen! Hij neemt een hele band mee, ik ben heel benieuwd. De eerste en enige keer dat ik hem live zag was in zijn eentje op een heel groot podium op de Markt in Eindhoven. Maar hij zingt zo prachtig, ik denk dat het geweldig wordt, hoe dan ook. En het is sowieso al leuk om met mijn pappa naar een concert te gaan.
Om nog maar te zwijgen van het concert van Vonda Shepard morgenavond! (Mag ik deze dans van u, ae. Velthuijsen junior? ^^)

Jeej! Alles is gaaf, vooral concerten. En er komen ook nog allemaal festivals aan :D